جوان ایرونی

قسمت سرگرمی ها

علی — Wed, 12 Dec 2012 07:46:04 GMT

ادرس جدید

علی — Mon, 19 Mar 2012 07:17:40 GMT

بدلیل قطعی سرویس tk در بعضی مواقع

میتوانید با این ادرس نیز وارد شوید با تشکر از پیگیری های شما

http://shirkhorma.persianblog.ir

راهنمای پیش ‌نوازی در رابطه ‌جنسی

علی — Sun, 04 Mar 2012 12:17:16 GMT

یک رابطه ‌جنسی خوب چیزی بیشتر از خود نزدیکی است. بخش عمده هیجان و شور رابطه‌جنسی قبل از نزدیکی اتفاق می‌افتد (مخصوصاً برای خانم ها). هر کاری که بعنوان مقدمه برای رابطه‌جنسی انجام شود، پیش‌نوازی نامیده می‌شود

وقتی به آن فکر کنید، پیش‌نوازی دو نوع دارد- پیش‌نوازی جسمی و پیش‌نوازی احساسی. تقریباً همه با پیش‌نوازی جسمی آشنایی دارند که شامل بغل کردن، بوسیدن، لمس کردن عاشقانه و رابطه جنسی دهانی و از این قبیل می‌شود. اما وقتی به پیش‌نوازی احساسی می‌رسد، اکثر افراد حتی نمی‌دانند که این وجود دارد چه برسد به اینکه چطور از آن برای بهبود تجربه جنسی استفاده کنند.

چرا پیش ‌نوازی تا این اندازه اهمیت دارد؟
پیش‌نوازی برای تحریک و برانگیختن همسر برای آماده‌ کردن او برای نزدیکی استفاده می‌شود. نه تنها پیش‌نوازی شور و هیجانتان را بالا می‌برد بلکه اگر به درستی انجام دهد به ایجاد نعوظ در مردان و خیس و نرم شدن واژن در خانم‌ها کمک می‌کند. اما اگر ندانید چه باید بکنید، می‌توانید همه شور و احساس طرف‌مقابل را از بین ببرد.

بایدها و نبایدها
پیش‌نوازی یک هنر است و باید بدانید چه کارهایی را باید و نباید انجام دهید. اجازه بدهید با کارهایی که باید از آن حین پیش‌نوازی اجتناب کنید شروع کنیم.

خیلی خشن رفتار نکنید. همسرتان نیاز دارد که او را با نرمی و محبت لمس یا درواقع نوازش کنید. پس دفعه بعدی که می‌خواهید همسرتان را لمس کنید، سعی کنید اینکار را نرم‌تر و بااحساس‌تر انجام دهید.

حرکات تکراری. اینکه بخواهید هر بار یک کار مشابه انجام دهید، خسته‌کننده یا حتی آزاردهنده می‌شود. اگر همسرتان گفته است که در یک کار و عمل خاص خوب هستید، فقط به آن کار بسنده نکنید و مدام آن را تکرار نکنید. سعی کنید حرکات دیگری را هم امتحان کنید تا بتوانید شعله احساساتش را مشتعل کنید.

نداشتن اعتمادبه‌نفس. اگر شجاعت لازم برای امتحان کردن کارهای جدید را نداشته باشید، موفق نخواهید شد. پیش‌نوازی فقط آزمایش و خطاست. سعی کنید راهکارهای مختلف را امتحان کنید و از همسرتان نظر بخواهید.

در طول رابطه جنسی دهانی خشن نباشید. گاهی‌اوقات همسرتان ممکن است از رابطه جنسی دهانی خوشش نیاید. دلایل زیادی وجود دارد که زنان از رابطه جنسی دهانی خوششان نیاید. بخشی از آن می‌تواند با نحوه انجام این کار توسط شما مرتبط باشد اما این احتمال هم وجود دارد که با این کار راحت نیست. یادتان باشد که نباید هیچوقت او را مجبور به کاری کنید.

نوک سینه‌هایش را نچرخانید. به هیچوجه نباید اینکار را انجام دهید. این کار به هیچ عنوان برای خانم‌ها تحریک‌کننده نیست. حتی احساس خوبی هم به آنها نمی‌دهد زیرا واقعاً دردآور است.

کلیتوریس را فراموش نکنید. ساده‌ترین راه برای اکثر خانم‌ها برای رسیدن به ارگاسم، تحریک کلیتوریس است. پس همه تلاشتان را بکنید که روی این ناحیه خوب کار کنید.

من آنطور می‌خواهم! زنان موجوداتی احساساتی هستند که باید آنها را از نظر احساسی و روانی نیز تحریک کنید. به همین دلیل است که پیش‌نوازی یک باید است. برای اینکه مطمئن شوید همسرتان از پیش‌نوازی لذت ببرد، چند نکته برایتان آورده‌ایم.

حرف بزنید. سعی کنید در گوشش حرف‌های عاشقانه و محرک زمزمه کنید. اول بگویید که چقدر دوست دارید بدنش را لمس کنید. بعد برایش توصیف کنید که کجاهای بدنش را دوست دارید لمس کنید و چطور اینکار را خواهید کرد. این باعث می‌شود خیلی زود تحریک شود.

در ملاءعام ابرازاحساس کنید. مرزهای او برای ابراز احساسات در ملاء‌عام را امتحان کنید. وقتی با دوستانتان دورهمی گرفته‌اید و مشغول صحبت هستید، ببینید چطور با نوازش کردن پشتش و بوسیدن صورتش واکنش می‌دهد.

به خاطر داشته باشید که پیش‌نوازی باید حداقل 20 دقیقه طول بکشد. پس عجله نکنید. سعی کنید از وقتتان و تحریک ذهن و جسم همسرتان لذت ببرید و یادتان باشد یک رابطه جنسی خوب همیشه با یک پیش‌نوازی عالی شروع می‌شود

چطور با خانواده همسرتان کنار بیایید

علی — Sun, 04 Mar 2012 10:22:27 GMT

آیا شنیدن کلمه خانواده همسر یا "مادرشوهر" فشارخونتان را بالا می‌برد؟ آیا برای کنار آمدن با خانواده همسرتان حسابی دچار مشکل شده‌اید تا جاییکه واقعاً دوست دارید بدانید چطور می‌توانید از دست مادرشوهر و خواهرشوهر یا بقیه اعضای خانواده همسرتان خلاص شوید؟

احتمالاً با عشق فراوان با همسرتان ازدواج کرده‌اید اما نمی‌دانستید که بعد از ازدواج مجبور خواهید بود با خانواده سرسخت او هم کنار بیایید و حتی ممکن است الان از آنها متنفر هم باشید. کنار آمدن با خانواده همسر گاهی واقعاً دشوار می‌شود مخصوصاً اگر طوری وانمود کنند که همه مشکلات از جانب شماست و باعث شوند احساس کنید که بهتر است دهانتان را ببندید تا آرامش برقرار شود. اما خیلی وقت‌ها را مجبورید کنار آنها بگذرانید، مثل روزهای تعطیل و باید بدانید چطور می‌‌توانید به بهترین شکل با آنها برخورد کنید.

مشکلات متداولتان ممکن است شکایت مادرشوهرتان از دست‌پخت شما یا خانه‌داریتان باشد، اینکه مدام سوال‌پیچتان کند که کی می‌خواهید بچه‌دار شوید یا از نحوه بزرگ کردن و تربیت بچه‌هایتان ایراد بگیرد. ممکن است مادرشوهرتان حرفی بزند یا کاری کند که تصور کنید هنوز شوهرتان را یک پسربچه کوچولو می‌بیند. شاید هم از این واقعیت که والدین خودتان و والدین همسرتان نتوانند هیچوقت با هم کنار بیایند واهمه داشته باشید و تصور کنید شاید این مشکلات به زودی زندگی زناشوییتان را برهم زند

آیا درک نمی‌کنید که چرا همسرتان در واکنش به تاثیر والدینتان در زندگی زناشویی شما چنین رویکرد خشمگین و ناراحتی دارد؟ اگر مردی هستید که نمی‌دانید برای اینکه همسر و مادرتان بهتر با هم کنار بیایند چه باید بکنید، باید درک کنید که چرا همسرتان تا این اندازه ناراحت است و چرا برای کنار آمدن با مادرتان یا سایر اعضای خانواده مشکل دارد.

بااینکه درست است که لزومی ندارد در همه موقعیت‌ها پادرمیانی کنید و مشکلات بین همسر و مادرتان را برطرف کنید، اما همسرتان به این دلیل ناراحت است که والدینتان در مسائل کاملاً خصوصی زندگی شما که فقط باید توسط خود شما و همسرتان درمورد آن تصمیمگیری شود، دخالت می‌کنند. این شامل کنار آمدن با خواهرشوهر، برادرشوهر، پدرشوهر و هر عضو دیگر خانواده که دردسرساز می‌شود هم می‌تواند باشد.

از خودتان سوال کنید: اگر کسی وارد خانه‌تان شده و دسته‌چکتان را بی‌اجازه برداشته و بخاطر خرج‌ومخارجتان از شما سوال و جواب کند، آن را رفتاری غیرقابل قبول نمی‌دانید؟ آیا چون تصور می‌کنید اینکه پول‌هایتان را چطور خرج می‌کنید، هیچ ارتباطی با آن فرد ندارد، نسبت به این رفتار فوراً واکنش نمی‌دهید؟ همسرتان هم دخالت‌های مداوم والدینتان در مسائل خصوصی شما را همینطور می‌بیند.

همسرتان بی‌میلی شما به حرف زدن در این مورد و متوقف کردن این دخالت‌ها در زندگی خانوادگیتان را نوعی خیانت می‌بیند. همسرتان تصور می‌کند که این دخالت‌های بی‌دلیل والدینتان موجب برهم خوردن رابطه شما شده و ممکن است به قیمت از بین رفتن زندگی زناشوییتان تمام شود و باید فوراً به آن خاتمه داده شود.

همسرتان باور دارد که هربار که جانب والدینتان را می‌گیرید و برای جلوگیری از مداخله‌های آنها هیچ کاری نمی‌کنید، به ازدواجتان خیانت می‌کنید. خیانت یکی از عمیق‌ترین ضربه‌هایی است که می‌توانید به قلب همسرتان وارد کنید که اگر تغییر نکند می‌تواند خشم و ناراحتی شدید ایجاد کند که شما و همسرتان را از هم دورتر و دورتر کرده و در آخر ازدواجتان را به طلاق می‌کشاند. بله دقیقاً تا همین اندازه جدی است.

آیا دوست ندارید ازدواج با همسرتان بر هم بخورد؟ پس چه زن باشید و چه شوهر، هر دوی شما باید به این توافق برسید که مشکلی با خانواده همسر وجود دارد که باید حل شود تا بتوانید از ازدواجتان محافظت کنید. اگر خانواده زنتان در زندگی شما دخالت می‌کنند و این مسئله اعصاب شما را خورد کرده است، این هم به توجه فوری نیاز دارد.

دوست دارید بدانید چطور می‌توانید با خانواده همسرتان کنار بیایید؟

• وفاداری را نمی‌توان تقسیم کرد. وقتی با همسرتان ازدواج کردید، به او قول داده‌اید که بالاترین اولویت زندگی را به او بدهید و وفاداری شما دقیقاً باید به همین باشد. اگر همسرتان با مادرشوهر خود مشکل دارد، این وظیفه شماست که پادرمیانی کرده و مشکل را حل کنید. اگر شوهری هم با مادر یا سایر اعضای خانواده همسرش مشکل دارد، باز هم این وظیفه زن است که جانب شوهرش را گرفته و مشکل را برطرف نماید.

• بین شما و خانواده همسرتان باید مرزهای درست و مشخصی ایجاد شود تا مشکلی ایجاد نشود. همراه با همسرتان درمورد این مرزبندی‌ها مشورت کنید و نقش والدین همسر را در زندگی زناشوییتان مشخص کنید. همه موارد را جایی یادداشت کرده و به یک نتیجه مشخص برسید.

• والدین خودتان و همسرتان فقط چیزهایی را خواهند فهمید که خود شما به آنها می‌گویید. مرزها را طوری تعیین کنید که همسرتان بداند چه اطلاعاتی را می‌تواند با خانواده‌ خودش و خانواده شما در میان بگذارد. اگر هر بار که عصبانی، خسته و ناراحت هستید و در زندگی زناشوییتان مشکل پیدا کردید، به خانه والدینتان می‌روید آنها فقط مشکلات را می‌شنوند و وقتی مشکلاتتان را حل می‌کنید آنها را نخواهند شنید. اگر در زندگیتان مشکل دارید، باید آن مشکل را به اتفاق همسرتان حل کنید، کاملاً خصوصی و محرمانه.

• مرزبندی زمانی تعیین کنید تا هر دوی شما بدانید چه مدت زمان را باید در خانه والدینتان سپری کنید و آنها چند وقت یکبار می‌توانند پیش شما بیایند. گاهی‌اوقات زن و شوهرها به این دلیل دعوایشان می‌شود که والدین یکی از طرفین مدام در خانه آنها هستند و این باعث می‌شود هیچ زمانی را نتوانید تنها در کنار هم بگذرانید. یا گاهی هم زن مدام در خانه مادرش است و مسئولیت‌های خانه خود را به گردن نمی‌گیرد و یا خانواده همسر مداوم تلفنی تماس می‌گیرند تا از جزئیات زندگی زناشویی شما باخبر شوند.

• مرزهایی برای تصمیم‌گیری‌ها تعیین کنید تا هر دوی شما درک کنید که این خودتان هستید که باید تصمیمات را بگیرید بدون مشورت گرفتن و کمک خانواده‌ها. وقتی تصمیم را گرفتید نباید بگذارید چون یکی از والدین طرفین مخالفت کرده است، فکرتان را عوض کنید.

• درمورد مراقبت و تربیت بچه‌ها مرز تعیین کنید تا استانداردها و قوانینی که در خانه شما مشخص شده است توسط خانواده‌های طرفین برهم نخورد. اگر برای خودتان مرزی تعیین نکنید، مطمئناً مشکلاتی ایجاد خواهد شد. همچنین وقتی نتوانید والدین مداخله‌گر را سر جای خود بنشانید، مشکلات حتی بیشتر هم می‌شوند.

• وقتی درمورد مرزبندی‌ها تصمیم گرفتید، باید آنها را رعایت کنید. اگر یکی از طرفین این مرزها را بشکند، کل این فرایند برهم خورده و به والدین طرفین پیام دخالت کردن فرستاده می‌شود. علاوه بر این وقتی نتوانید یک توافق با همسرتان را رعایت کنید، اعتماد او را از دست خواهید داد. باید درک کنید که اگر اعتماد همسرتان را از بین ببرید، به قول‌وقرارهایتان در ابتدای ازدواج خیانت کرده‌اید.

• با والدینتان (یا والدین همسرتان که اعصابتان را خورد کرده‌اند) درمورد مرزبندی‌هایی که به اتفاق همسرتان مشخص کرده‌اید صحبت کنید. برای آنها مشخص کنید که این مرزبندی‌ها را با هم تعیین کرده‌اید و مورد قبول هر دوی شماست. شاید باور نکنید اما خیلی از مادرشوهرها نمی‌دانند که دخالت‌هایشان چقدر باعث ناراحتی شما می‌شود به همین دلیل باید یاد بگیرید که چطور قاطع باشید و وقتی کاری انجام می‌دهند که باعث ناراحتی و سرخوردگی شما می‌شوند با روش‌های قاطع و در عین حال محترمانه با آنها برخورد کنید.

• اگر مشخص است که در تعطیلاتی که باید در کنار خانواده‌هایتان بگذرانید، والدین شما و همسرتان با هم کنار نخواهند آمد، برای شما و همسرتان بهتر خواهد بود که هریک به طور جداگانه با خانواده خود صحبت کند. برای آنها توضیح دهید که بااینکه درک می‌کنید که ممکن است نتوانند دوستان خوبی برای هم شوند اما اگر بتوانند با هم کنار بیایند شما و همسرتان را بی‌اندازه خوشحال خواهند کرد.

• در موقعیت‌های اجتماعی بهتر است که آنها دور از هم نگه دارید تا اینکه بخواهید مدام استرس کنار آمدن آنها را داشته باشید. اگر یک شام کوچک خانوادگی است، بهتر است هر خانواده را جداگانه دعوت کنید تا از روبرو شدن آنها جلوگیری کنید. اما به خاطر داشته باشید که همه آنها آدم بزرگ هستند، حتی اگر رفتارشان چیز دیگری را نشان دهد.

• هیچوقت سعی نکنید همسرتان را مجبور کنید که بین والدین خود و شما یکی را انتخاب کند. درک کنید که زن دیگری که در زندگی هر مردی هست مادر اوست. اگر دیدید که شوهرتان مدام می‌گوید "مادرم فلان کار را فلان طور انجام می‌دهد" به او بگویید که برود و با او زندگی کند.

• جنگ‌هایتان را انتخاب کنید. گاهی‌اوقات باید قبول کنید که در بعضی موقعیت‌ها مخالفت کنید، مودبانه به آنها بگویید که بااینکه از پیشنهادشان ممنونید اما شما و همسرتان هستید که تصمیم نهایی را می‌گیرید. دقت کنید که با ملاحظه و ادب رفتار کنید، احساسات و عصبانیتتان را کنترل کنید و قبل از به زبان آوردن هر جمله‌ای آن را خوب در ذهنتان بررسی کنید.

آیا برای کنار آمدن با خانواده همسرتان مشکل دارید؟ اگر دوست دارید وضعیت خودتان را شرح دهید و از دیگران در قسمت نظرات راهنمایی بگیرید. یا اگر رابطه شما با والدین همسرتان بدون مشکل و خوشایند است تاجاییکه واقعاً آنها را دوست دارید و تحسینشان می‌کنید، چه توصیه‌هایی می‌توانید برای آنهایی که برای کنار آمدن با والدین همسرشان مشکل دارند مطرح کنید؟ منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم

خداوند هیچوقت به حال خود رهایمان نمی‌کند

علی — Sun, 04 Mar 2012 10:19:44 GMT

انسان‌ها به طور ذاتی دوست دارند که زندگیشان همیشه به دقت طراحی شود مثلاً یک شغل خوب و موفق، روابطی هماهنگ و بادوام و زندگی امن و راحت داشته باشند. ما زندگی می‌خواهیم که همیشه بتوانیم احساسات و عواطف خود را تحت کنترل داشته باشیم. دوست داریم زندگیمان متعادل و همراه با آرامش باشد. به همین دلیل است که وقتی موقعیت‌های غیرقابل‌پیش‌بینی به طور ناگهانی برنامه‌هایی که به دقت طراحی کرده‌ایم را برهم می‌زند، نمی‌دانیم چه باید بکنیم. معمولاً واکنشی منفی خواهیم داشت. خیلی وقت‌ها این موانع را علائم هشداری که توسط خداوند برایمان فرستاده می‌شود تا از گرفتن تصمیمات نادرست و رفتن به راه اشتباه جلوگیری کنیم، نمی‌بینیم.

می‌بینید؟ خداوند به ما اراده و اختیار داده است تا هر طور که دوست داریم زندگی کنیم، اما با مسئولیتی که مکلف می‌کند زندگیمان را در جهت شکوه و جلال بیشتر خداوند پیش ببریم. بااینحال در اکثر مواقع بدون توجه به هدفی که خداوند برای ما تدارک دیده است، هر طور که دوست داریم زندگی می‌کنیم. همیشه بر چیزهایی که می‌خواهیم اصرار می‌ورزیم و اگر آن را به دست نیاوریم، خدا را زیر سوال می‌بریم. ادعا می‌کنیم که خدا عادل نیست و همیشه می‌خواهد اول رنج بکشیم و فطرتمان را ثابت کنیم. اما در آخر بعد از همه آن عذاب‌ها و سختی‌ها، می‌فهمیم که خداوند دلایل خود را دارد و دلایل او همیشه به صلاح ماست.

من چنین تجربه‌ای داشتم، تجربه‌ای که به خاطر آن و رابطه مصیبت‌بارم خدا را زیر سوال بردم. من زنی شاغل هستم و زندگیم به آرامی و با برنامه پیش می‌رفت. با مردی که چون از نظر مالی کاملاً باثبات بود و خوب با هم راه می‌آمدیم، باور داشتم که سرنوشت من است یک رابطه عاشقانه داشتم. حتی برنامه ازدواج هم داشتیم. اما از بازی روزگار او برای ماموریت کاری مجبور به رفتن به کشوری خارجی شد و همانجا ماندگار شد. به نظر می‌آمد خدا روزگار را بر علیه من می‌چرخاند. با تصور اینکه او هیچوقت راضی نخواهد شد، از سر ناچاری تصمیم گرفتم با او رابطه‌ام را تمام کنم. اما در کمال تعجب دیدم که او هم قبول کرد. مجبور بودم سر تصمیمم بایستم. باید می‌گذشتم و زندگیم را پیش می‌بردم. این تجربه‌ای بود که به من ثابت کرد نباید هیچوقت در عصبانیت و ناچاری تصمیم بگیرم. اما فرصت پشیمانی نبود چون تصمیم خودم بود. روزها و شب‌ها به درگاه خدا دعا می‌کردم و از او می‌خواستم که مداخله کند و اوضاع را برایم درست کند. در قلبم ترس و شک ریشه دوانده بود. بعد از این چه بر سرم می‌آمد؟ اما خدا ساکت بود. دو هفته تمام افسرده و بدبخت بودم. فقط با خواندن قرآن و دعا بود که کمی قدرت پیدا می‌کردم. گاهی‌اوقات نیمه‌شب بخاطر ترس از تنها ماندن و تنها مردن لرزان از خواب می‌پریدم. آن روزها زمانی بود که تیرگی همه نگاه و فکر من را گرفته بود. از تنها زندگی کردن، از اینکه هیچ مردی دوستم نداشته باشد، می‌ترسیدم. زمان برای من خیلی زود می‌گذشت. روزی با آیه‌ای در قرآن مواجه شدن که باعث شد بفهمم خداوند هیچوقت هیچکس را در زمان درد و اندوه به حال خود رها نمی‌کند. فقط باید همه چیز را به خدا بسپارید و خواهید دید که بارتان را سبک‌تر می‌کند. این دقیقاً همان اطمینان‌خاطری بود که به دنبال آن بودم. این پاسخ همه شک‌ها و تردیدهایم بود. مطمئناً اگر قدرت تحمل آن را نداشتم خداوند هیچوقت این درد را نصیب من نمی‌کرد.

خداوند اگر عشقی برای جایگزین کردن نداشته باشد، هیچوقت اجازه نمی‌دهد عشقی را از دست بدهم. وقتی بالاخره این خقیقت را پذیرفتم که بین من و آن مرد هیچ چیز دیگری باقی نمانده است، به این عقیده رسیدم. این زمانی بود که تصمیم گرفتم همه چیز را به خدا واگذار کنم تا من را با معجزات خود غافلگیر کند. این همان زمانی بود که به این نتیجه رسیدم که خدا برنامه‌های بیشتری برای من دارد. بعد از آن بود که روحم تازه شد و دیگر از ترس و شک و تردید رنج نمی‌بردم. وقتی فردی مردد باشد، هیچوقت نمی‌تواند به آرامش برسد. اما وقتی تصمیم می‌گیرد که ترس و تردید خود را رها کند، کم‌کم اطمینان پیدا می‌کند و درهای فرصت‌های جدید را به سمت خود باز می‌کند. من بالاخره این واقعیت که آن مرد دیگر هیچوقت برنمی‌گشت و من باید با این مسئله کنار بیایم و آن را فراموش کنم را قبول کردم. من این فرصت را که خدا اراده کرده بود به هر دلیلی برای من اتفاق بیفتد را قبول کردم. آن دلایل ممکن است برای من مشخص نباشند اما می‌دانستم که زمانی خواهد رسید که بتوانم قدردان آن تجربه دردناک باشم. به همین ترتیب بود که زندگی من سپری شد، با ذوقی تازه عشق به کارم را دوباره به دست آوردم. به خاطر این دیدگاه‌های تازه توانستم خیلی زود او را فراموش کنم. دیگر آماده بودم که با آدم‌های جدیدی آشنا شوم که ممکن بود دوستشان داشته باشم.

اما خداوند هیچوقت به شما نمی‌گوید که کدامیک از آن افرادی که با آنها آشنا می‌شوید بالاخره بخشی از زندگی شما خواهند شد. گاهی‌اوقات، حتی ممکن است آن افراد را نبینید چون هیچوقت انتظار نداشته‌اید به سمت شما بیایند. متوجه نمی‌شوید که خدا دوباره اتفاقاتی کاملاً غیرقابل‌انتظار برایتان تدارک دیده است. خدا همین است! هیچوقت راه را به شما نشان نخواهد داد. باید خودتان با دعاها، نیایش‌ها و امیدهایتان راه را کشف کنید. و گاهی‌اوقات انتخاب خدا برای شما ممکن است آن انتخابی نباشد که خودتان می‌خواهید. اما در آخر، اگر خدا خواسته باشد، سرنوشت زندگی‌های شما را به هم می‌رساند تا بتوانید همدیگر را دوست داشته باشید.

بله، من هم درست در غیرقابل‌انتظارترین جای ممکن با عشقم روبه‌رو شدن. این عشق اعتماد و ایمان من به خدا را محکم‌تر می‌کند زیرا می‌دانم اتفاقات خوب هم ممکن است بیفتد. باید بگویم با فردی آشنا شدم که بسیار بهتر از آن فرد قبلی بود. حقیقتاً خدا نمی‌خواسته که من با آن عشق بمانم زیرا عشق بزرگتری برای من داشته که رضایت و خوشبختی را برایم به ارمغان آورده است.

درواقع خدا همیشه به ما نظر دارد و هیچوقت ما را به حال خود رها نمی‌کند

چگونه می‌توانید اعتماد به نفستان را بالا ببرید؟

علی — Sun, 04 Mar 2012 10:10:58 GMT

ذهن کیوان وقتی مشغول انجام تکالیف مدرسه است مدام سرگردان است. با خود فکر می‌کند، "محال است که در این امتحان را بتوانم خوب بدهم"، "حق با پدرم است، من درست مثل اونم—هیچوقت نمی‌توانم آدم موفقی شوم." بعد به بدن خود نگاه می‌کند و فکر می‌کند که چقدر پاهایش لاغر هستند. با خود می‌گوید، "اَه مطمئنم که مربی فوتبال وقتی ببیند که چقدر لاغرم نمی‌گذارد که در تیم بازی کنم."

مهرداد هم برای همان امتحان مشغول درس خواندن است و او هم خیلی به موضوع آن درس علاقه‌مند نیست. اما شباهت این دو نفر فقط به همین منتهی می‌شود. مهرداد دیدگاه کاملاً متفاوتی دارد. او با خود فکر می‌کند، "خوب، باز هم ریاضی. چقدر بد. خوب است که حداقل در درسی که خیلی دوست دارم، فیزیک، موفقم." و وقتی مهرداد به ظاهر خود فکر می‌کند، دیدگاه بسیار مثبت‌تری نسبت به کیوان دارد. بااینکه از کیوان کوتاه‌تر و لاغرتراست اما آنقدرها از اندام خود انتقاد نمی‌کند و با خود فکر می‌کند، "درست است که لاغرم اما خیلی خوب می‌توانم بدوم و می‌توانم برای تیم فوتبال مدرسه خیلی مفید باشم."

تعریف اعتماد به‌ نفس

همه ما یک تصویر ذهنی از چیزی که هستیم، ظاهرمان، اینکه در چه کارهایی خوب هستیم و نقاط ضعفمان چیست، داریم. این تصویر به مرور زمان در ذهن ما ایجاد می‌شود و شروع آن زمانی است که کودک بسیار کوچکی بودیم. واژه تصویر یا تجسم نفس برای اشاره به تصویر ذهنی فرد از خود استفاده می‌شود. بخش عظیمی از تصویر نفس ما به ارتباطاتی که با دیگران داریم و تجربیات ما در زندگی بستگی دارد. این تصویر ذهنی اعتمادبه‌نفس ما را تعیین می‌کند.

اعتمادبه‌نفس یعنی اینکه چقدر احساس ارزشمندی، دوست داشته شدن و پذیرفته شدن می‌کنیم، چقدر دیگران نظر خوب و مثبتی به ما دارند و چقدر ما احساس خوبی نسبت به خود داریم. افرادیکه اعتمادبه‌نفسی سالم دارند، ارزش خود را درک کرده و از توانایی‌ها، مهارت‌ها و دستاوردهای خود احساس غرور می‌کنند. افرادیکه اعتمادبه‌نفس پایینی دارند احساس می‌کنند که هیچکس آنها را دوست ندارد و نمی‌پذیرد و نمی‌توانند در هیچ کاری موفق شوند.

همه ما گاهی اوقات مشکلاتی با اعتمادبه‌نفس خود پیدا می‌کنیم—مخصوصاً در دوران نوجوانی که تازه می‌خواهیم بدانیم که هستیم و چه نقشی در دنیا داریم. خوشبختانه چون تصویر ذهنی هر کس نسبت به خودش در طول زمان تغیر می‌کند، اعتمادبه‌نفس ما در همه زمان‌ها در طول زندگی به یک اندازه نیست. پس اگر تصور می‌کنید که آنطور که باید اعتمادبه‌نفس ندارید، باید بدانید که می‌توانید آن را تقویت کنید.

مشکلات مربوط به اعتماد به نفس

قبل از اینکه بتوانید بر مشکلات مربوط به اعتمادبه‌نفس غلبه کنید و اعتمادبه‌نفسی سالم داشته باشید، بد نیست بدانید که علت این مشکلات چیست. دو مسئله—اینکه دیگران چطور ما را دیده و با ما رفتار می‌کنند و اینکه خودمان چه دیدی نسبت به خودمان داریم—می‌تواند بر اعتمادبه‌نفس ما تاثیر داشته باشد.

والدین، معلمین و سایر افراد بر دیدگاه ما نسبت به خودمان اثر می‌گذارند—مخصوصاً وقتی کودک هستیم. اگر والدین بیشتر از اینکه فرزند خود را تحسین کنند از او انتقاد کنند، برای آن کودک دشوار خواهد بود که اعتمادبه‌نفسی سالم داشته باشد. ازآنجا که نوجوانان در دورانی به سر می‌برند که مشغول شکل دادن ارزش‌ها و اعتقادات خود هستند، نظر والدین، معلم‌هایشان و دیگران اثر عمیقی بر تصویر آنها از خود خواهد داشت.

آشکار است که وقتی کسی که پذیرش او اهمیت زیادی برایتان دارد مدام شما را تحقیر می‌کند، اعتمادبه‌نفس شما تخریب می‌شود. اما لازم نیست که این انتقاد فقط از سوی دیگران باشد. خیلی از بچه‌ها یک منتقد درونی دارند، صدایی در درونشان که از هر کاری که می‌کنند اشکال می‌گیرد. و خیلی‌وقت‌ها این بچه‌ها آن صدای درونی را الگوی خود قرار داده و دیگر به نظر بقیه توجه نمی‌کنند.

به مرور زمان گوش دادن به این صدای منفی درونی می‌تواند به همان اندازه‌ای انتقادات دیگران اعتمادبه‌نفس فرد را تخریب کند. بعضی‌ها آنقدر به این صدای درونی عادت می‌کنند که اصلاً متوجه نمی‌شوند که مدام در حال تحقیر خود هستند.

انتظارات غیرواقعی هم می‌توانند بر اعتمادبه‌نفس فرد اثر بگذارند. افراد تصویری از آنچه می‌خواهند بشوند در ذهن خود دارند. تصویر هرکس از فرد ایدآلش متفاوت است. بعنوان مثال بعضی افراد مهارت‌های ورزشکاران را تحسین می‌کنند و بعضی توانایی دانشمندان را. آنهایی که تصور می‌کنند توانایی که تحسین می‌کنند را دارا هستند معمولاً اعتمادبه‌نفس بالایی دارند.

آنهایی که تصور می‌کنند خصوصیات و ویژگی‌های موردعلاقه‌شان را ندارند، اعتمادبه‌نفس پایینی دارند. متاسفانه خیلی وقت‌ها افرادیکه اعتمادبه‌نفس خوبی ندارند خصوصیات موردنظرشان را دارا هستند، فقط چون تصویر ذهنی آنها آنطور ایجاد شده است، قادر به دیدن آن نیستند.

چرا اعتماد به ‌نفس مهم است؟

احساس ما نسبت به خودمان می‌تواند بر نحوه زندگی کردن ما تاثیر بگذارد. افرادیکه احساس می‌کنند دوست‌داشتنی هستند (به عبارت دیگر آنهایی که اعتمادبه‌نفس بالایی دارند) روابط بهتری هم دارند. این افراد تمایل بیشتری برای کمک گرفتن از دوستان و خانواده‌شان دارند. افرادیکه باور دارند می‌توانند به اهدافشان برسند و مشکلاتشان را حل کنند، در درس و تحصیل موفق‌تر هستند. داشتن اعتمادبه‌نفس بالا باعث می‌شود بتوانید خود را پذیرفته و زندگی خوبی داشته باشید.

راهکارهای تقویت اعتماد به ‌نفس

اگر می‌خواهید اعتمادبه‌نفستان را بالا ببرید، در زیر به چند راهکار خوب اشاره می‌کنیم:

• دست از افکار منفی درمورد خودتان بردارید. اگر عادت دارید فقط به کمبودهای خود فکر کنید، سعی کنید از این به بعد روی جوانب مثبت خودتان تمرکز کنید. هر زمان که احساس کردید بیش از اندازه نسبتب ه خودتان انتقادی نگاه می‌کنید، یک نکته مثبت درمورد خودتان بگویید. هر روز سه ویژگی خودتان که شادتان می‌کند را یادداشت کنید.

• به دنبال موفقیت باشید نه کمال. بعضی افراد خود را اسیر ایدآل‌گرایی می کنند. به جای اینکه خودتان را با تفکراتی مثل، "تا 10 کیول وزن کم نکنم برای تست بازیگری نمی‌روم" عقب نگه دارید، به این فکر کنید که در چه کارهایی خوب هستید و از چه چیزهایی لذت می‌برید و به سراغ آنها بروید.

• اشتباهات را فرصت‌هایی برای یادگیری ببینید. قبول کنید که اشتباه می‌کنید چون همه انسان‌ها اشتباه می‌کنند. اشتباهات بخشی از یادگیری هستند. به خودتان یادآور شوید که استعدادهای هر فرد مدام در حال تغییر و رشد است و همه آدمها در کارهای مختلف استعداد و توانای دارند—همین آدمها را جالب می‌کند.

• چیزهای جدید را امتحان کنید. فعالیت های مختلف را امتحان کنید تا استعدادهای خود را بهتر بشناسید. بعد به توانایی‌ها و مهارت‌های جدیدی که به دست می‌آورید افتخار کنید.

• تشخیص دهید چه چیزهایی را می‌توانید و چه چیزهایی را نمی‌توانید تغییر دهید. اگر تشخیص دهید که بخاطر یک مسئله درمورد خودتان ناراحت هستید که می‌توانید آن را تغییر دهید، از همین امروز شروع کنید. اگر چیزی است که قادر به تغییر آن نیستید (مثل قدتان) سعی کنید خودتان را همانطور که هستید قبول کرده و دوست بدارید.

• هدف تعیین کنید. فکر کنید دوست دارید چه کاری انجام دهید و بعد برای انجام آن برنامه‌ریزی کنید. برنامه‌تان را به دقت و با تعهد دنبال کنید و روند پیشرفتتان را بررسی کنید.

• به ایده‌ها و نظرات خود افتخار کنید. برای ابراز عقاید خود خجالت نکشید.

• کمک کنید. به یکی از همکلاسی‌هایتان که مشکل دارد در درس‌ها کمک کنید، به مادرتان برای مرتب کردن خانه کمک کنید یا برای هر کار مثبت دیگر پیشقدم شوید. وقتی احساس کنید که در زندگی دیگران تغییر ایجاد می‌کنید و کمک شما ارزشمند است، اعتمادبه‌نفستان بالا خواهد رفت.

• ورزش کنید! با ورزش کردن می‌توانید استرستان را خالی کرده، سالم‌تر و شادتر شوید.

• خوش بگذرانید. آیا تا بحال همچنین فکری داشته‌اید که اگر لاغرتر بودید دوستان بیشتری داشتید؟ سعی کنید از بودن با آدمها لذت ببرید و کارهایی انجام دهید که از آن لذت می‌برید. استراحت کنید و خوش بگذرانید.

هیچوقت برای ساختن اعتمادبه‌نفسی سالم و مثبت دیر نیست. در برخی موارد که آسیب احساسی عمیق و طولانی است، ممکن است به کمک به متخصص مثل یک روانشناس یا مشاور نیاز پیدا کنید. این متخصصین می‌توانند بعنوان یک راهنما به افراد کمک کنند که خودشان را دوست داشته باشند و توانایی‌ها و استعدادهای خاص خود را بشناسند.

اعتمادبه‌نفس در هر کاری که انجام می‌دهید نقش مهمی دارد. افرادیکه اعتمادبه‌نفس بالایی دارند در مدرسه عملکرد بهتری دارند و پیدا کردن دوست خیلی برایشان راحت‌تر است. معمولاً روابط بهتری با همسالان و بزرگترهای خود دارند، شادتر هستند، برخورد بهتری با اشتباهاتشان، ناامیدی‌ها و شکست‌هایشان داشته و معمولاً آنقدر یک کار را ادامه می‌دهند تا در آن موفق شوند. تقویت اعتمادبه‌نفس نیاز به زمان و تلاش زیادی دارد اما وقتی آن را انجام دادید، تا آخر عمر این مهارت از یادتان نخواهد رفت.

منتقد درونیتان را تعلیم دهید: چون این منتقد درون شماست، می‌توانید کنترل آن را به دست بیاورید و اجازه ندهید که تحقیرتان کند یا چون فکر می‌کند شکست می‌خورید نگذارد کاری را انجام دهید. تصمیم بگیرید که از این به بعد این ندای درونیتان فقط توصیه‌ها و پیشنهادات مثبت برایتان داشته باشد.

مراقب ایدآل‌گرایی باشید! آیا انتظار غیرممکن‌ها را دارید؟ بد نیست که توقعات بالا داشته باشدی اما اهدافی که برای خودتان تعیین می‌کنید باید قابل دستیابی باشند. پیش به جلو بروید و برای اینکه یک قهرمان ورزشی شوید خیالپردازی کنید—اما همه تلاشتان را برای بالا بردن کیفیت ورزشیتان هم به کار گیرید

آهنگ جدید فوق العاده زیبای رضا صادقی با نام حس خوب

علی — Sun, 19 Feb 2012 07:07:19 GMT

ما جدیدترین آهنگ ها را با کمک آهنگم دات کام برای دانلود شما آماده می کنیم

جهت دانلود مستقیم آهنگ روی این لینک کلیک کنید ...

زمان پایان دادن به روابط عاشقانه

علی — Thu, 09 Feb 2012 06:27:56 GMT

همه توانایی تان را گذاشته‌اید. حتی مشاوره را هم امتحان کرده‌اید. فکر می‌کنید شاید باید رابطه را برهم بزنید و بااینکه هنوز مشکلاتتان درست نشده اما مطمئن نیستید که ترک رابطه بهترین کاری است که باید انجام دهید. اینجا به شما می‌گوییم که چه زمان وقت برهم زدن یک رابطه است تا بفهمید که ترک رابطه‌ای که در آن هستید تصمیم درستی است یا خیر.

دکتر دنیس نیدر (Dennis Neder) نویسنده کتاب “Being a Man in a Woman’s World” می‌گوید، تازمانیکه بچه‌ای درمیان نباشد، وقتی دیگر هیچ سود متقابلی وجود نداشته باشد زمان برهم زدن رابطه است. او می‌گوید، "اگر آنچه که می‌خواهید یا نیاز دارید را از بودن با کسی به دست نمی‌آورید، زمانش رسیده که رابطه را ترک کنید."

بااینکه خیلی‌ها این طرزفکر را خودخواهانه می‌پندارند اما دکتر نیدر اعتقاد دارد که وقتی نیازهای یکی از طرفین برآورده نمی‌شود، آن رابطه برای هر دو آنها خوب نیست. بهتر است که رابطه‌ای پیدا کنید که به دردتان بخورد و نیازهایتان را برآورده کند تا اینکه خود را در رابطه‌ای گرفتار کنید که مایه نارضایتیتان است

دکتر نیدر می‌گوید، "همه ما آدمهایی را می‌شناسیم که در روابطی ناسالم گرفتار هستند، اما هیچکدام از طرفین نمی‌توانند یا نمی‌خواهند که آن رابطه را ترک کنند. این افراد همه انرژی خود را برای ادامه دادن یک رابطه بی حاصل تلف می‌کنند. زندگی کوتاه‌تر از این است که وقتتان را اینطور تلف کنید." به نظر دکتر نیدر، روابط آدمها باید موجب تقویت زندگی آنها شود. مشکل اینجاست که خیلی‌ها برای تقویت زندگی دیگران، دست از زندگی خود می‌کشند. باید تصمیم بگیرید که به کجا می‌روید و بعد کسانی را پیدا کنید که با شما همراه باشند. دکتر نیدر توصیه می‌کند، "قبل از شروع هر رابطه‌ای، بیشتر درمورد اینکه دنبال چه هستید فکر کنید." با این روش احتمال اینکه روابطی سالم داشته باشید بیشتر خواهد بود.

ترک رابطه کار سختی است
افراد زیادی که در روابط طولانی‌مدت هستند متوجه می‌شوند که دست از آرزوها و نقشه‌هایشان در زندگی کشیده‌اند تا بتوانند خود را با آرزوها و نقشه‌های طرف‌مقابلشان تطبیق دهند. دشواری برهم زدن رابطه معمولاً از این ناشی می‌شود که افراد فراموش می‌کنند در زندگی باید بی‌نیاز از غیر باشند. این ترس از فقدان و عدم‌امنیت ایجاد می‌کند که باعث می‌شود افراد روابطی ناسالم و بی‌حاصل را ادامه دهند.

دکتر نیدر می‌گوید باید درک کنیم که ما در زندگی خود تنها هستیم—حتی وقتی با کسی هستیم. او می‌گوید، "این اصلاً چیز بدی نیست. درواقع، این آزادی ارزش بسیار بالایی دارد."

آبا باید رابطه‌تان را برهم بزنید؟
همه افراد در روابط خود پستی‌بلندی‌های زیادی را تجربه می‌کنند. این کاملاً طبیعی است و اکثر زوج‌ها می‌توانند به اتفاق هم از پس مشکلات رابطه برآیند. بااینکه کارشناسان اعتقاد دارند هیچ فرمولی برای زمان تصمیم به برهم زدن رابطه وجود ندارد اما همیشه نشانه‌ها و علائمی وجود دارد که می‌تواند کمکتان کند. اگر بیشتر از چند مورد این علائم در طول یک مدت برایتان اتفاق افتاد، احتمالاً زمانش رسیده که رابطه را ترک کنید.

از کجا بدانید کی وقت ترک رابطه است
در زیر به راه‌هایی برای اینکه بفهمید چه زمان باید رابطه‌تان را برهم بزنید اشاره می‌کنیم:

• چند وقتی است که دیگر آنچه می‌خواهید یا نیاز دارید را از رابطه نمی‌گیرید. با آن مواجه شوید. اگر شاد نیستید این احتمال وجود دارد که طرف‌مقابلتان نیز همین احساس را داشته باشد.

• دیگر نمی‌توانید با طرف‌مقابلتان حرف بزنید و ارتباط برقرار کنید. آدمها روش‌های ارتباطی مختلفی دارند اما لازم نیست همه عمرتان را برای موفق شدن به برقراری این ارتباط در رابطه‌ای حرام کنید.

• دیگر نمی‌توانید دونفری با هم وقت بگذرانید. بااینکه ممکن است زندگی جنسیتان هنوز خوب باشد اما با هم حرف نمی‌زنید. ترجیح می‌دهید برای اینکه تنها نباشید همیشه به صورت گروهی وقت بگذرانید.

• از طرف‌مقابلتان مدام انتقاد می‌کنید. اگر همیشه نگران یک قسمت از شخصیت یا ظاهر طرف‌مقابلتان هستید، به او نگاه نکنید، به خودتان نگاه کنید. کسانیکه عاشقند از اشکالات کوچک می‌گذرند و به تصویر بزرگتر نگاه می‌کنند.

• طرف‌مقابلتان را با دیگران مقایسه می‌کنید. وقتی کسی را دوست دارید، نباید او را با فردی دیگر مقایسه کنید. اگر متوجه شدید که مدام اینکار را می‌کنید، باید رابطه‌تان را دوباره ارزیابی کنید.

• سعی در تغییر دادن طرف‌مقابلتان دارید. خیلی وقت‌ها عاشق کسانی می‌شویم که به درد ما نمی‌خورند. اگر مدام سعی دارید که طرفتان را تغییر دهید، احتمالاً وقتش رسیده که رابطه را ترک کنید.

• دیگر نمی‌خندید. شوخ طبعی چیزی است که همه روابط نیازمند آن هستند. اگر جوک‌ها طرف‌مقابلتان دیگر برایتان خنده‌دار نیست یا نمی‌توانید با هم شوخی کنید، نشانه این است که رابطه‌تان دیگر روح و انرژی ندارد.

• همه دادن‌ها (یا گرفتن‌ها) با شماست. رابطه باید با سود متقابل باشد. اگر همه سودها در رابطه متوجه یکی از طرفین باشد، آن رابطه سالم نیست.

• وقتی با طرف‌مقابلتان هستید، دوستانتان دیگر نمی‌خواهند کنارتان باشند. ممکن است که دوستانتان طرف شما را دوست داشته باشند اما تاثیری که روی شما دارد را دوست ندارند. وقتی رابطه‌ای درست نباشد، دوستانمان واقعیت را به ما می‌گویند و معمولاً آنها اولین کسانی هستند که می‌فهمند این رابطه دیگر به درد ما نمی‌خورد.

• دیگر حس خوبی نسبت به خودتان ندارید. اولین باری که عاشق او شدید را به خاطر بیاورید. اگر می‌بینید دیگر آن حس را ندارید، باید رابطه‌تان را بازنگری کنید.

مهم نیست که برهم زدن رابطه چقدر درست باشد، فقدان هر رابطه‌ مهمی برای ما واقعاً دردناک است. باید با این ناراحتی و اندوه کنار بیایید. نمی‌توانید از آن فرار کنید یا خودتان را از آن درد مخفی کنید، باید با آن روبه‌رو شوید تا آزاد و رها باشید

8 روش برای متوقف کردن دعوای بچه‌ها

علی — Thu, 09 Feb 2012 06:25:58 GMT

بچه‌ها با هم دعوا می‌کنند. به همین سادگی. این رفتار کاملاً عادی است. بچه‌ها به دلایل مختلفی با هم دعوا می‌کنند؛ والدین معمولاً نمی‌دانند چه زمان باید اجازه بدهند دعوای آنها روند عادی خودش را طی کند و چه زمان باید دخالت کرده و وارد عمل شوند. بچه‌ها ممکن است به احمقانه‌‌ترین دلایلی که واقعاً غیرمنطقی به نظر می‌رسند با هم دعوا کنند—دلایلی که ممکن است حتی برای والدین خنده‌دار باشد—اما به نظر بچه‌ها دلایل خوبی برای دوست شدن یا دعوا کردن با همدیگر است. خواهر و برادرها ممکن است بخطر ظاهری‌ترین مسائل با هم دعوا کنند: مثل اینکه کجا بنشینند، کی به کی دست می‌زنه، پدر کدامیک را بیشتر دوست داره... به نظرتان آشنا می‌رسد؟ بله چون دعوای بچه‌ها رفتاری است که بخضی از بزرگ شدن آنهاست. اما کارهایی هست که والدین می‌توانند برای به حداقل رساندن دعوای بچه‌ها انجام دهند.

1. دعوای بچه‌ها را نادیده بگیرید. البته این توصیه باید با این احتیاط همراه باشد که در دعوای آنها با هیچ آسیبی (جسمی، احساسی یا فکری) همراه نباشد. در این موارد حتماً باید مداخله کنید. اما بیشتر دعواهای بچه‌ها فقط کل‌کل و مشاجره عادی است و مداخله والدین فقط حل کردن مشکل توسط خود بچه‌ها و آشتی کردنشان را کندتر می‌کند. خیلی وقت‌ها دعوا کردن راهی برای بچه‌ها برای جلب توجه است و برای بعضی از آنها، توجه منفی از توجه نکردن بهتر است. اگر والدین دعوای آنها را نادیده بگیرند و اجازه ندهند آن به مرکز خانه تبدیل شود، آنها دیگر دلیلی برای دعوا کردن نخواهند داشت. مادری بود که یکی از اتاق‌های خانه را اتاق دعوا نامیده بود و هروقت بچه‌ها می‌خواستند دعوا کنند او از آنها می‌خواست که به آن اتاق بروند و تازمانیکه مشکلشان را حل نکرده‌اند از اتاق بیرون نیایند. تنها دلیلش هم این بود که دوست نداشت سروصدا و مشاجره بشنود.

2. در برخورد با رفتارها و دعوای بچه‌ها، حفظ برابری دو طرف ضروری است. یکی از دام‌هایی که ممکن است والدین در آن گرفتار شوند این است که تلاش کنند بفهمند چه کسی دعوا را شروع کرده است، و کی چه گفته است و بعد چه چیز باعث بدتر شدن دعوا شده است. جانب‌گیری کردن یا تعیین مجازات‌های متفاوت زمینه را برای برچسب قربانی و قلدر زدن فراهم می‌کند. در اکثر موارد، مجازات بچه‌ها باید یکسان باشد: بدون هیچ استثنا. هدف باید این باشد که میل به برد و باخت را در دعواهای بچه‌ها از بین ببرید.

3. به بچه‌ها راه‌هایی آموزش دهید که با آرامش و همکاری برای مشکلاتشان راه‌حل پیدا کنند. حتی بچه‌های خیلی کوچک مسائل ابتدایی عدالت و جنگ نکردن را درک می‌کنند. درمورد دعوا کردن و راه‌های دیگر برای حل مشکلات با فرزندانتان صحبت کنید. همیشه قوانینی برای کارهایی که برای حل مشکلاتشان می‌توانند بکنند و نمی‌توانند بکنند تعیین کنید )مثلاً داد کشیدن، گریه کردن، زد و خورد). از آنها بخواهید ایده‌های خود را مطرح کنند و بعد امتحانشان کنند. ممکن است از راهکارهایی که پیشنهاد می‌کنند متعجب شوید ولی آنها خودشان خوب می‌دانند که چه چیزی برایشان موثرتر است. بچه‌های یک خانواده همیشه سر اینکه شب چه فیلمی تماشا کنند دعوا داشتند. والدین گفتند که دخالتی در این قضیه نمی‌کنند اما هر فیلمی که هر دو بچه‌ها تمایلی به دیدن آن نداشتند را در لیست "ندیدنی‌ها" قرار می‌دادند. اگر بچه‌ها همه فیلم‌هایی که پیشنهاد می‌شد را رد می‌کردند، آنوقت آن شب بدون دیدن فیلم باید می‌خوابیدند. بعد از اینکه این اتفاق یکبار افتاد، خواهر و برادر تمایل بیشتری برای توافق کردن سر یک فیلم پیدا کردند.

4. وقتی بچه‌ها با هم کنار می‌آیند، آنها را تشویق کنید. تحسین و تمجید کمک بسیار زیادی به ایجاد رفتارهای مثبت در بچه‌ها دارد. رمز کار این است که دعوای آنها را نادیده گرفته و وقتی درست رفتار می‌کنند به آنها توجه کنید. بچه‌ها خیلی زود متوجه این موضوع می‌شوند.

5. الگوی خوبی باشید. وقتی خودتان مدام با هم دعوا کنید، نمی‌توانید انتظار داشته باشید که بچه‌هایتان اصلاً با هم دعوا نکرده و خوشرفتاری کنند. والدین باید الگوی بچه‌ها در طریقه برخورد و رفتار با هم باشند.

6. در زمان‌های فشار هم آرامش خود را حفظ کنید. بچه‌ها با دقت می‌بینند که والدینشان چطور در زمان عصبانیت، مخالفت با چیزی یا بررسی مشکلات رفتار می‌کنند. در زمان‌هایی که تحت فشار هستید هم خوددار باشید و خونسردیتان را حفظ کنید تا الگوی خوبی برای فرزندانتان باشید. اگر بچه‌ها اینقدری بزرگ هستند که درک کنند، می‌توانید با آنها درمورد احساسی که در زمان عصبانیت در بعضی موقعیت‌ها دارند با آنها حرف بزنید. از بچه‌ها بخواهید که نمایشی بازی کنند که مثلاً عصبانی هستند و از آنها بخواهید ببینند به جز دعوا کردن و داد کشیدن چه رفتارهای دیگری می‌توانند از خود نشان دهند.

7. بچه‌ها به دلایل مختلفی با هم دعوا می‌کنند و واکنش والدین به آنها در زمانیکه باید مداخله کنند به شکل دادن وضعیت دعوا کردن آنها در آینده کمک می‌کند. اگر والدین داد بزنند، دست‌پاچه شوند یا عصبانی شوند و از الفاظ زشت استفاده کنند، نتیجه این خواهد شد که آن رفتار آزاردهنده در دعواهای بچه‌ها دوباره تکرار خواهد شد.

8. سعی کنید موقعیت‌های دعوا کردن را از بین برده یا به حداقل برسانید. همه دلایل دعوا کردن بچه‌ها را پیدا کنید و تلاش کنید آن دلایل را از میان بردارید. اگر هر شب سر اینکه چه کسی روی چه صندلی بنشیند دعوا می‌کنند، سعی کنید برای آنها سر میز جا مشخص کنید و بعد اگر لازم بود به صورت چرخشی جایشان را عوض کنید. آیا سر رنگ‌ چیزهای مختلف دعوا می‌کنند؟ برای آنها رنگ ها‌ی مشابه بخرید. اگر سر اندازه تکه پیتزا یا دسری که به آنها داده‌اید این دعوا دارند، قانون بگذارید که کسی که به تکه کردن غذا کمک می‌کند می‌تواند خودش تکه موردعلاقه خودش را انتخاب کند. باید بدانید که چه زمان فرزندانتان در بدترین حالت خود هستند، مثلاً کی خسته یا گرسنه هستند یا روز بدی را پشت سر گذاشته‌اند، و تا جایی که ممکن است موقعیت دعوای آنها را از بین ببرید. بچه‌ها باید بدانند که آنها را به یک اندازه دوست دارید و صرفنظر از رفتارشان، به یک اندازه خاص هستند. گاهی‌اوقات یک آغوش و یک بوسه تنها چیزی است که فرزندتان به آن نیاز دارد

پول و ازدواج: آیا در ارتباطند؟

علی — Fri, 03 Feb 2012 10:33:28 GMT

این روزها خیلی از ازدواج‌ها بخاطر مسائل مالی برهم می‌خورد. بله پول هم مثل خیانت، ناتوانی جنسی، تفاهم و مسائل ظاهری یکی دیگر از علت‌های طلاق است. نکته جالب این است که هر روز تعداد طلاق‌هایی که بخاطر مشکلات مالی اتفاق می‌افتد، بیشتر و بیشتر می‌شود. پول، یا اگر بخواهیم بهتر بگوییم، رویکردهای متفاوت دو طرف به پول، ریشه بسیاری از اختلافات زناشویی است.

اگر از وکلاء و مشاورین خانواده سوال کنید به شما خواهند گفت که بسیاری از دعواهای زن و شوهرها درمورد مساول مالی است. اما چرا پول یا رویکردهای متفاوت افراد به پول تا این اندازه خانمان‌براندازترین شده است؟

پول درمقابل رویکرد افراد به پول

در اکثر ازدواج‌ها، این خود پول نیست که اختلاف می‌آورد. نگرش افراد به پول است که موجب بروز مشاجره می‌شود. این به آن معنی نیست که درمورد مسائل مالی باید دقیقاً رویکردی شبیه به همسر خود داشته باشید، فقط کافی است که نگرش‌هایی سازگار با هم داشته باشید. ممکن است برای یک طرف پول همه چیز زندگی باشد اما برای دیگری فقط وسیله‌ای باشد برای رسیدن به اهداف. حال اگر این به آن معنی باشد که از همه پولی که دارید برای تمایلات شخصیتان استفاده کنید، فشار و اختلاف بین دو طرف زیاد خواهد شد.

حرف زدن درمورد پول چیز بدی نیست

پول بخش مهمی از هر رابطه است. مشکل ما این است که بیشتر ما طوری بزرگ شده‌ایم که حرفی از آن نمی‌زنیم. احساس می‌کنیم حرف زدن درمورد آن زشت و غیراخلاقی است و باعث می‌شود در نظر دیگران فردی سطحی‌نگر تلقی شویم. اما هرچه زودتر متوجه شویم که این پول نیست که ریشه شر در زندگی و روابط ماست بلکه عشق به آن است که مشکل‌ساز می‌شود، برای ما بهتر خواهد بود.

پول و عشق انحصاری نیستند

باور عموم این است که فقط باید یکی از اینها وجود داشته باشد، یا پول یا عشق. یا باید برای پول ازدواج کنید یا برای عشق. اما، به این دلیل بعد از ازدواج آن شور و عشق اولیه تمام می‌شود که جرات نداشته‌اید قبل از ازدواج درمورد مسائل مالی حرف بزنید و ببینید تفکر و نگرش هر دوی شما به آن چگونه است.

پول: منطقه امن یا منطقه تنش؟

وقتی نگرش دو طرف به پول با هم سازگار باشد، هر مشکل مالی قابل حل است. یکی از دلایل اینکه مشکلات مالی زوج‌ها به صورت دوطرفه حل نمی‌شود و موجب بروز تنش و کشمکش بین آنها می‌شود این است که واقعاً درمورد آن با هم حرف نمی‌زنند. ناراحت شدن از رویکرد و نگرش طرف مقابل به پول باعث می‌شود سر مسائل دیگر و کاملاً بی‌ارتباط با این مسئله دعوا راه بیندازند. در اینجا هم آن حس ذاتی حرف نزدن درمورد پول است که موجب بروز اختلاف می‌شود.

عشق به پایه و بنیاد نیاز دارد

پول می‌تواند بنیاد خوبی برای ازدواج باشد. (مذهب نیز همینطور اما زوج‌‌هایی که تمایلات مذهبی یکسانی دارند هم ممکن است سر مسائل مالی به مشکل بخورند!) برای حفظ نمک زندگی بد نیست که زوج‌ها کمی با هم متفاوت باشند اما می‌توانند اهدافی تعیین کنند که هر دو از یک دید به پول نگاه کنند. این باعث می‌شود عشق بین آنها راحت‌تر رشد کند و به خاطر اشتباه حرف نزدن درمورد مسائل مالی، به اختلاف نخورند.

سازگازی پولی

اگز زوج‌ها از نظر دیدگاه‌ خود به پول باهم سازگار باشند، احتمال ماندن آنها کنار هم بیشتر خواهد شد.

مسئله این است که در این مورد دیدگاه درست یا غلط وجود ندارد. شاید به همین دلیل است که نگرش‌ها نسبت به پول می‌تواند شروع خوبی باشد. فقط باید امتحان کنید و کسی را انتخاب کنید که نگرشی شبیه به شما به پول و مسائل مالی داشته باشد. اگر پول را به همه چیز ترجیح می‌دهید، ببینید آیا همسرتان نیز همینطور است. اگر ترجیح می‌دهید که با عشق و هوای آزاد زندگی کنید، و پول هم فقط تا اندازه‌ای برایتان کافی است که بتواند گذران زندگیتان را بکند، کسی را پیدا کنید که دیدگاهی شبیه به شما داشته باشد. خیلی قسمت‌‌های زندگی ما حول پول می‌چرخد: اندوخته‌ها، وام‌ها، اعتبارها، سرمایه‌گذاری‌ها، حقوق و درآمدها. اولین جرقه‌های عشق معمولاً ما را جنبه‌های عملی‌تر زندگی کور می‌کند اما وقتی این جرقه خاموش می‌شود، ممکن است همه چیز عوض شود. به همین دلیل بد نیست که قبل از ازدواج درکنار همسرتان یک تست سازگاری پولی بدهید